خطبهء جامع امام صادق ( ع ) در بارهء پيغمبر ( ص ) ( 1 ) 17 - از امام صادق ( ع ) در يك سخنرانى مخصوص خود در بارهء بيان حال پيغمبر و ائمه و صفاتشان ( عليهم السلام ) : مانع نشد پروردگار ما را براى بردبارى و فرصت بخشى و مهرى كه دارد . جرم و زشت كردارى مردم از اين كه انتخاب كند براى آنان محبوب‌ترين پيغمبران و ارجمندترين آنها را نزد خود كه محمد بن عبد الله ( ص ) است ، او در جايگاه عزيزى متولد شده و از خاندان كريمى برخاسته ، حسبش آميخته نيست و نسبش آلوده نه . در نزد دانشمندان صفات او مجهول نيست ، پيمبران در كتب خود به دو مژده دادند و دانشمندان در وصفش زبان گشادند و حكيمان در حالش انديشه كردند ، پاكزادى است بىنظير ، هاشمى نسبى است بىهمطراز ، بطحاء وطنى است بىهمتا ، سرشتش آزرم است و منشش بخشش ، وقار و خلق پيغمبرى خمير مايهء او است ، رسالت و آرمان‌هاى آن نقش ستايش نامهء او ، تا آنگاه كه اسباب تقديرات خدا در بارهء او به پايان رسيدند و قضاى الهى در بارهء او جارى شد و امر او به نهايت رسيد و قضاى حتمى خدا ، او را به سرانجام رسانيد ( از آغاز بشريت ) ، هر امتى به امت آينده از وجود او مژده مىداد و هر پدرى او را به پدر آينده مىسپرد و از پشتى به پشتى نقل مكان مىكرد ، در اصل وى ، زنا راه نيافت و در زايش پى در پى او پليدى رخ نداد كه از آميزش نامشروع باشد ، از دوران آدم ابو البشر ( ع ) تا پدرش عبد الله ، در بهترين دسته بود و ارجمندترين اسباط و والاترين قبيله و محفوظترين حمل و امانت‌دارترين دامن پرورش ، خدايش برگزيد و پسنديد و انتخاب كرد و كليدهاى دانش را به او داد و سرچشمه‌هاى حكمت را به وى عطا